New York: MoMA, Frick, en véél meer

For the record: op zaterdag 24 juli bezochten we MoMA, lunchten er in Café 5; gingen we naar Macy’s, en dan naar de Top of the Rock. Zoals gewoonlijk: dinner in ons hotel

De dag erna namen we de ferry naar Staten Island, lunch in the Village, en dan scheidden onze wegen: ik naar the Frick Collection; de rest van de familie was aan wat rust toe en huurde een film in het hotel: Inglorious Bastards.

We wilden vroeg aan MoMA beginnen. Het museum was de voorbije jaren grondig vernieuwd, en het was een stralende ochtend toen we op weg togen. Het moet even na half elf geweest zijn, en er stond al een lange rij. We hadden nog geen City Pass, maar liepen de rij toch voorbij, we vroegen het even, ja - ook als je nog geen City Pass hebt mag je meteen doorlopen naar de verkoopbalie. Vijf passen kopen ging snel, en meteen word je ondergedompeld in de wondere wereld van pure schoonheid en verbazing, een wereld van visionairen die anders dan wij naar de wereld keken of kijken. Rodins Balzac keek ons van op de trappen aan, en ik moest me naast hem laten vereeuwigen, net als in een plaasteren versie in Quai d'Orsay, vele jaren geleden.

We volgden een strategie (of toch in het begin): we begonnen van boven en zakten dan af. Dus eerst de speciale tentoonstelling van Matisse. Daar werd uit de doeken gedaan hoe een vrij primitief ogend werk (Bathers by the River) steeds maar herwerkt werd, tot het het werk werd dat we konden bewonderen.

Daarna gingen we elk onze weg - elk volgt best zijn eigen ritme en interesses - en de systematiek wrd al wat minder. Heerlijk dat je de werken van heel dichtbij kunt gaan bewonderen. Hoogtepunten zijn er bij de vleet - de Demoiselles d'Avignon (Picasso), Van Goghs Sterrenhemel, alles maar dan ook ALLES van Cézanne (o de stillevens!), Matisse's Dance, de droomwereld van Rousseau, Modigliani, de Slapende Boeren van Picasso, de Bedreigde Moordenaar van Magritte (op dit ogenblik in het Magrittemuseum in Brussel), de Amerikaanse vlag van Jasper Johns, de Gold Marylin van Warhol, ...

Als ik zo even op de MoMAsite surf, valt het me op hoeveel werken ik niet of onvoldoende gezien heb.

We hadden een heerlijke bescheiden lunch in het Cafe 5 van MoMA (met een Franse ober, maar toch vriendelijk - de Amerikaanse invloed?) Vijf heerlijke artisanale Amerikaanse kazen (Franse stijl), met voor mij een glaasje witte Ridge, voor Martine een Pinot.

Na MoMA was het tijd voor een nieuw hoogtepunt, letterlijk dan - op naar de Top of the Rock (Rockefeller Center). Je ontstijgt er letterlijk de hitte die wel in de stad gevangen lijkt.

Wordt vervolgd

Dinner in het hotel.

Zondag 25 juli
We beginnen op een normal uur wakker te worden. In de voormiddag de gratis ferry naar Staten Island en terug met dezelfde boot, langs het Vrijheidsbeeld; en dit alles onder een verzengende hitte; weze het iets minder heet dan gisteren.
Terug de Subway in; halte Houston Street. Een restaurant gezocht dat aanbevolen was door een local; ,aar niet gevonden. We kwa,en dan terecht in Po: uistekende en sympathieke keuken; en eindelijk nog eens vlees (lamsvlees paillard). Ook zeer lekkere desserts.
Na de lunch ging ik alleen naar Frick: won-der-baar-lijk! De rest van de familie huurde een film: Inglouruous Bastards.
Bij valavond de Empire State Building op. Te voet terug naar het hotel. Ondertussen nog een T-shirt gekocht.

New York: Melting Pot

In J&R worden we geconfronteerd met de Melting Pot die New York is, en die symbool staat voor de hele Verenigde Staten. Na het kopen van een laptop gaan we naar de bovenverdieping (Apple), maar we moeten ondertussen onze rugzak in bewaring geven. Een vriendelijke zwarte man neemt deze taak op zich. Hij blijkt uit Jamaica te komen. Als ik hem vraag of hij zijn thuisland niet mist zegt hij: "Oh, I miss it every day." Ooit hoopt hij genoeg geld gespaard te hebben om terug te keren. Wellicht en hopelijk heeft hij zijn kinderen de kans kunnen geven om de armoede te ontgroeien. New York loopt vol met zo'n mensen, arme sukkelaars uit de derde wereld, die naar deze stad komen om met een povere job een bescheiden dollar te verdienen - taxichauffeurs, kruiers, loketbedienden, venters, verkopers, ... Sommigen zijn al opgeklommen, zij konden een winkeltje openen, een kruidenierszaak, een vreemde anomalie in zo'n wereldstad, kruideniers die je vroeger bij ons in het dorp vond. De man ging uit werken, en de vrouw verdiende wat bij met een winkeltje van prullen en dingetjes.

Mensen die van onder willen beginnen, komen naar New York. Ze werken hard, en ze zijn vriendelijk, want hun tip hangt ervan af. Anderen willen niet zozeer werken, zij willen een graantje meepikken van de sociale herverdeelpot, zij komen naar Europa en hopen op een uitkering.

Heel juist dat Mia Doornaert eens schreef: New York is een derdewereldstad die gelukt is.

New York: Heerlijk Brooklyn

Neem de Subway van Manhattan naar Brooklyn, wandel op de Brooklyn Hights en in de straten die namen hebben, en keer dan te voet terug via de Brooklyn Bridge.

Vreemd dat we Brooklyn in 1987 niet hebben bezocht. Nu was het één van de hoogtepunten van de reis, zo kleinschalig, zo vertrouwd, een stukje New York op mensenmaat.
Wordt vervolgd.

New York:They Are in Peace

Vandaag is het 9 september. Negen jaar geleden was er nog niet veel aan de hand. Twee dagen laten zouden enkele radikale moslims de werld veranderen, de moslims stigmatiseren, en een paar duizend onschuldigen vermoorden. We dragen er nog altijd de letsels van, met over-reagerende moslims, Deense cartoonisten, en aangekondigde koralverbrandingen. En vooral, met het zoeken naar een antwoord op de vraag of alles wat mag gezegd worden, ook moet gezegd worden.

Op 11 september veranderde de wereld. New York en de hele VS debatteert of er een moskee kan komen in de omgeving van Ground Zero (ja, als de hele moslimwereld op straat komt om de terreur te veroordelen). New York is levenskrachtig, en bouwt ondertussen hard aan een nieuwe toren, 1 World Trade Center, waarvan de hoogste toren 1776 voer hoog moet worden.

Als hij af is, gaan we kijken.

Vrijdag 23 augustus
We nemen de metro naar Ground Zero, maar misten een halte en moesten even terugkeren naar de halte Chambers. Een gedenkteken brengt ons meteen in de stemming - een stalen structuur in de vorm van een reuzengroot kruis. In de Winter Garden (palmbomen! Godiva-pralines!) in het World Financial Center bekijken we de bouwwerf, waar recentelijk enkele eeuwenoude scheepswrakken werden opgegraven. We splitsen ons, de jongens gaan naar de computerwinke J&R; de meisjes naar Century 21 Outlet Store, op zoek naar de zeldzame dingen die wél goedkoop zijn in New York: elektronica en kleren.

Wordt vervolgd: Laptop en iPod Touch gekocht. Regenbui. Samenkomst in Saint Paul’s Chapel. Lunch in Aqua op Peck Slip/Water Street. Gewandeld naar Wall Street. Metro naar Hotel. Dinner in het hotel.

New York 2: Kennismaken

Onze eerste foto in New York, in Midtown.
Niet zo spectaculair als Rockefeller of 6th Avenue, maar toch een eerste ah-gevoel!

Woensdag 21 augustus
Eerst even overnacht in de hoofdstad van Europa, de hoofdstad van België en de hoofdstad van Vlaanderen, in de Sheraton van Zaventem. Vriendelijk personeel, zeer attent om ons in de stemming te brengen, want ze praten allen Engels, met een Frans accent. Ze beseffen dat het 'not done' is om in het Frans te antwoorden als je Nederlands spreekt, en dan wordt het maar Engels. Achteraf zou blijken dat de kamers Amerikaans zijn: ruim, comfortabel, en met een koffiezetmachine (die ik niet aan de praat krijg; mijn fout).


Vroeg opgestaan, te vroeg voor een ontbijt, de straat oversteken en de luchthaven binnen, r-u-i-m op tijd, dus lang wachten op onze vlucht van omstreeks half tien. Vertrokken met een half uur vertraging in een Boeing 767-400 met een drie-vier-drie stoelcombinatie. Aangekomen in Newark rond de middag plaatselijke tijd. Zoals we het ons herinneren van 1987: joviaal en oprecht vriendelijke douanebeambten, die ons fotograferen en onze vingerafdrukken nemen, en grapjes maken met Karel. Meteen wist ik het weer: Amerikanen zijn ongecompliceerd, wat niet hetzelfde is als simpel, wat wij hooghartige en te vaak geconstipeerde Europeanen soms denken.


Even zoeken naar de Airlink Shuttle naar het hotel. De kamer was nog niet klaar; dus hebben we een wandeling gemaakt. Toen we buitenkwamen hoorde ik iemand "Hé, Mark" roepen, en zagen we een collega van mij. In New York. Die ons meteen waarschuwde: New York is duur. En gelijk had ze.

48th Street is leuk. Centraal, levend, niet high-brow, echt. Overweldigend als eerste indruk, maar de ah's en oh's moeten nog komen, als je richting 6th Avenue, Times Square en Rockefeller stapt. We voelden ons meteen op ons gemak. Ook achteraf gezien hebben we ons nergens veiliger gevoeld in een grote stad.

Donderdag 22 augustus
Sofie De Meulemeester had dus gelijk. New York is duur. Zeer duur. Ontbijt in het hotel 13 of 19 dollar. Er is een alternatief: broodjes kopen om de hoek op 8th Avenue. Overal zie je kleine kruideniers, die nu gouden zaken doen door gekoelde dranken te verkopen. Het is verschrikkelijk warm in New York. Al van ’s morgens, wanneer ik wat spullen voor het ontbijt koop: in folie verpakte buns, chocolade, sinaassap en melk. Ook dit alles is duur, maar voor 10 dollar heb je toch al ontbijt voor vijf. Op de kamer kunnen we koffie maken.
Voor het eerst gaan we de New Yorkse jungle in, te voet naar Times Square, dat vlakbij ligt. Wow; die hoge gebouwen, die drukte, de grootstedelijke atmosfeer. Ook opvallend: New York ligt er netjes bij. Hondenpoep zie je hier niet. Ik heb me nooit zo veilig gevoeld in een grote stad als in New York. Je ziet ook veel politie op straat; maar dat is niet de belangrijkste bijdrage tot het veiligheidsgevoel. Er lijkt hier een entente cordiale tot stand gekomen tussen mensen van alle slag, ongeacht afkomst of sociale stand, om deze stad leefbaar te houden.
We duiken voor het eerst de Subway in, en we kopen er een weekpas met mijn Visa-kaart.

Op de kamer ontbeten/ Metrokaart gekocht op Times Square; met de trein naar Brooklyn Heights (uitgang gewandeld in Brooklyn; gewandeld over Brooklyn Bridge ; gegeten in Bridge Café/ South Street Port Pier 17. Plaspauze voor Karel in Bridge Café. Terug naar hotel.

New York 1: Zie mij hier eens zitten

Bloedheet in New York, hier in het Financial District.
Daar kwam gedonder van. Maar een tornado?

Heb ik ooit al eens gezegd dat één van de beste rockbands aller tijden The Clash is? Wat een ernergie, in London Calling. En wat een atmosfeer op Sandinista! (Het uitroepteken hoort bij Sandinista! zoals bij Groen!). En één van de beste songs van één van de beste bands is Broadway.
It ain’t my fault It’s six ’o’clock in the morning, zo begint die lied van iemand die de klappen incasseert, maar de hardste klap is de eenzaamheid [it] used to knock me out, harder than the rest.

Het deuntje zit in mijn hoofd telkens we Broadway kruisen.

Zie mij hier eens zitten. Het is half zes in de ochtend. Ik zit in bed, naast mij ligt Jan te slapen. Ik ben wakker in the city that never sleeps, en gebruik voor het eerst mijn nieuwe laptop, gekocht in J& R in Park Row, vlak bij de Town Hall. Verdorie, typen op een qwertytoetsenbord vqlt niet mee. Q is A. Waar blijft de wereldwijde standaardisatie? Allemaal qwerty, waarom niet? Het zal wel wennen.

Oortjes in mijn oren, luisterend naar mijn nieuwe iPod Touch. Ook al gekocht bij J&R. Daarnet de Ouverture Solemnelle van Tchaikovsky (word je wakker van), nu Rudy Reckless van The Clash (of is het Rudy Compare?). Dan wat heerlijke Beach Boys, en een stukje uit het Requiem van Faure. Shuffle staat duidelijk aan. Ondertussen is de zoon wakker geworden en is mijn iPod geconfisceerd, veel te cool voor pap, en luister ik naar iTunes op de PC.
Gelinkt aan een publiek en niet beveiligd netwerk. "Plataforma-Guest" hier vlakbij, in West 48th Street in New York. Wat is Plataforma? Later zou ik het te weten komen. Plenty netwerks beschikbaar; een ervan was ‘I can hear you fucking’ maar dat leek me toch niet zo koosjer.

Van cool gesproken, de kids vonden het tornado alert (1) gisteren behoorlijk cool, mams deed snel haar kleren aan en zat klaar, handtas op haar rug. ‘Stel dat we allemaal naar de kelder moeten?’ – voor mocht het hele hotel meegezogen worden met de wervelwind die uit het oosten kwam.
We voelden het al toen we uit ons hotel kwamen. Het had al enkele buien gedaan, maar het was bloedheet, net een stoomoven, toen we buiten kwamen op 8th Avenue, op weg om wat eten te kopen in het Food Emporium. Het werd wel héél snel donker. Zullen we vanavond eens op de Empire Stete toren gaan? Leuk bij valavond, als alle lichtjes aangaan. Maar verhip, de duisternis viel te snel. De Empire State moest even wachten. Terug op de kamer zagen we heel snel donkere wolken binnendrijven boven Manhattan, verlicht aan de onderkant door de wolkenkrabbers, en even daarna lagen de meeste gebouwen al in de wolken, zoals ook wel eens gebeurt met bergen. Vlug het Weather channel aangezet, en daar horen we dat er een Tornado Alert is gegeven voor New York City. Meteen wordt het bevestigd door de intercom van het hotel. Times Square verzuipt onder het noodweer; op TV zien ze de mensen wegvluchten. Bij ons, enkele blocks naar het noorden, valt het mee, en lijkt het meer op een gewone bui met matige windsnelheid. Even later verandert het Tornado Alert in een Severe Thunderstorm Alert. De weerlui moeten het programma volpraten, en melden dat er meer dan 20.000 bliksemschichten geteld zijn.
Ondertussen is mijn iTunes al een paar keer geswitcht, en luister ik naar – jawel – Fritz Wunderlich, Der Evangeliman. Pepe zou jaloers zijn!
Dat was gisteren, maar eigenlijk begin ik beter bij het begin.

(1) On Friday, July 23 2010, before 6 p.m. EDT, the National Weather Service issued a tornado watch for the counties of the Bronx, New York, Queens, Sullivan, Kings, Orange, Richmond, Westchester, Nassau, Putnam and Rockland. A tornado watch or warning in New York City is extremely rare.
A tornado, according to the National Oceanic and Atmospheric Administration, “is a violently rotating column of air that is in contact with the ground.”

Zie mij hier eens zitten: Inleiding

Santa Monica Beach: een titel voor mijn reisblog gevonden!

Zie me hier eens zitten.

Amerikaans blog 1: Inleiding

Poëzie is, volgens de Engelse romantische dichter Wordsworth, "emotion recollected in tranquility" (1). Ruim een maand na onze Amerikatrip wordt het tijd om eens, in alle gemoedsrust, deze mooie reis opnieuw te beleven, maar dan gecondenseerd. Al het overtollige vervliegt. Niet dat dat tot poëzie zal leiden, maar toch iets dat een overzienbare, en misschien zelfs overzichtelijke, souvenir is van onze familiale uitstap in de Nieuwe Wereld.
En de emoties? Ja, die zijn er zeker - dankbaarheid, om zoiets moois te hebben mogen meemaken, zoveel harmonie en schoonheid, maar ook: een gevoel van gemis. Alles gaat voorbij, ook zo'n mooie reis.


Dus: Zie me hier eens zitten. Deze uitroep van verbazing zette zich vast in mijn hoofd, eerst in New York, nog aan het bekomen van de jetlag. En dan opnieuw, zittend op het strand van Santa Monica, waar we lekkere frietjes aten. Toen ik "Zie me hier eens zitten" dacht, vereeuwigde Jan zijn vader. Een andere foto, van Jan en mij, geeft een andere boodschap: die van de afwisseling van de wacht. Zie me nu eens zitten. Gelukzalige verrukking. Die gedachte springt zó uit het beeld. Daarom wordt dat de titel van mijn blog.

De volgende stap is het samenvatten van mijn dagboek. En proberen het ongrijpbare vast te leggen.


(1) Uit Wordsworths "Preface to Lyrical Ballads", het manifest van de eerste generatie Engelse romantische dichters. Poëzie is "the spontaneous overflow of powerful feelings: it takes its origin from emotion recollected in tranquility."

Reisplanning

Reisplanning USA 2010

21 augustus
Vlucht Brussel-New York (Newark)

21 tot en met 26 augustus
New York, Hotel Belvedere, 48th West Street

26 augustus
Vlucht naar Las Vegas. Overnachting in Planet Hollywood, Las Vegas Boulevard

27 tot en met 29 augustus
Bryce Canyon. Overnachting in Bryce Canyon Ruby Inn, Bryce Canyon City (aan de rand van het park)

30 tot en met 31 augustus
Grand Canyon North Rim, overnacht in de Grand Canyon Lodge (in het park)

31 juli tot en met 2 augustus
Page, overnacht in de Quality Inn, Lake Powell Boulevard

2 tot en met 4 augustus
Grand Canyon South, overnacht in Yavapai Lodge (in het park)

4 tot en met 5 augustus
Twentynine Palms, overnacht in Marriott Fairfield Inn, Encelia Avenue

5 tot en met 8 augustus
Santa Barbara, overnacht in Hampton Inn, Hollister Avenue, Goleta

8 tot en met 10 augustus
Los Angeles, overnacht in Coutryard Marriott, West Century Boulevard

10 augustus
Vlucht van Los Angeles naar New York en meteen New York naar Brussel