Santa Monica Beach: een titel voor mijn reisblog gevonden!
Zie me hier eens zitten.
Amerikaans blog 1: Inleiding
Poëzie is, volgens de Engelse romantische dichter Wordsworth, "emotion recollected in tranquility" (1). Ruim een maand na onze Amerikatrip wordt het tijd om eens, in alle gemoedsrust, deze mooie reis opnieuw te beleven, maar dan gecondenseerd. Al het overtollige vervliegt. Niet dat dat tot poëzie zal leiden, maar toch iets dat een overzienbare, en misschien zelfs overzichtelijke, souvenir is van onze familiale uitstap in de Nieuwe Wereld.
En de emoties? Ja, die zijn er zeker - dankbaarheid, om zoiets moois te hebben mogen meemaken, zoveel harmonie en schoonheid, maar ook: een gevoel van gemis. Alles gaat voorbij, ook zo'n mooie reis.
Dus: Zie me hier eens zitten. Deze uitroep van verbazing zette zich vast in mijn hoofd, eerst in New York, nog aan het bekomen van de jetlag. En dan opnieuw, zittend op het strand van Santa Monica, waar we lekkere frietjes aten. Toen ik "Zie me hier eens zitten" dacht, vereeuwigde Jan zijn vader. Een andere foto, van Jan en mij, geeft een andere boodschap: die van de afwisseling van de wacht. Zie me nu eens zitten. Gelukzalige verrukking. Die gedachte springt zó uit het beeld. Daarom wordt dat de titel van mijn blog.
De volgende stap is het samenvatten van mijn dagboek. En proberen het ongrijpbare vast te leggen.
(1) Uit Wordsworths "Preface to Lyrical Ballads", het manifest van de eerste generatie Engelse romantische dichters. Poëzie is "the spontaneous overflow of powerful feelings: it takes its origin from emotion recollected in tranquility."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten